Çeviri: Baa Flu Keyifli seyirler dilerim.
Yaşasın, İmparator Caligula!
- Yaşasın! - Yaşasın!
SSCB'nin en büyük savunucusuna hoş geldin demek isterim...
...ama önce Bay Neruda kimdir, tanımak isterim.
Çünkü ağzı barış sözcükleri ile doluyken...
...grev yapanları, kamu güçlerimize karşı destekliyor.
Başkanımıza, yabancı basın karşısında zevkle hakaret etmenin...
...nasıl bir hak olduğunu bilmiyorum.
- Sizinle konuşuyorum. Sizinle konuşuyorum. - Dinliyorum, Senatör.
- Neruda siz değil misiniz? - Kesinlikle benim.
Bilemiyorum, iki ay önce kendinize "Ricardo Reyes" diyordunuz.
Neden isminizi değiştirdiniz? Bir şey mi çaldınız?
Sessizlik!
- Bunu nasıl söylersiniz, Bayım? - Sadece bir soru.
Senatöre biraz saygı gösterin!
Sessizlik! Sayın Senatör Neruda konuşma yapacak.
Kahrolası senatonun Başkanına teşekkür ederim.
İlk önce, Rusya halkına...
...faşizmi yenidği ve dünya barışını sağladığı için teşekkür ederim.
İkinci olarak, Kominist Partime...
...her zaman, işçilerin ve halkın haklarını savundukları için teşekkür ederim.
Şu anda sendika liderleri ve...
... Kominist Partisi üyeleri tutuklandıkları için bu haklar tehlide altındadır.
Bu, bizzat Başkan tarafından yapılmaktadır.
Kendisini Northen Empire şirketine satan, hain Gonzales Videla'nın kendisidir.
- Onu siz seçtiniz, değil mi? - Ne yazık ki, onu hepimiz seçtik.
Burada bulunan bütün aptallar onu seçti.
İzninizle.
İkinci Dünya savaşı biteli üç yıl oldu ve burada...
Bu neşe saçan evde, masalsı bir meşguliyet başladı.
Şili solunun, bir şeylerden şikayet etmedikleri zamanlar...
...hep böyle kutlamalar yaptığını düşünmüşümdür.
Kalplerinin derinliklerinde mutluydular, aşıktılar.
Başkalarının sömürülmeleriyle ve acılarıyla meşgul olmayı seviyorlar.
Bu yerde entellektüel ya da sanatçı olun.
Dünyayı gezip mutlu dönenlerden olun.
Danışmanlar, avukatlar...
Bürokratik aldatmacaları öğrenmek için üniversiteye gidip...
...suçlulara eşlik eden insanlar var.
Don Pablo. Henüz hazır değilsin çünkü daha giyineceksin.
Çöl gerillası, Arabistanlı Lawrence gibi.
Ve karın. Bunu anlamıyorum.
O, Paris'te eğitim görmüş Arjantinli bir aristokrat...
...ve bir demiryolu işçisinin oğluyla birlikte oluyor.
Peki sonra? Nasıldım?
Tanınamaz halde.
Lütfen sessizlik!
Sessizlik! Teşekkür ederim.
Eğlencemize ev sahibinin bir sürprizi ile devam edeceğiz.
Karşınızda, Şair Pablo Neruda.
Bütün gözler ona odaklamıştı. Bütün gözkapakları.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Çoğu onu öpmek istiyor.
Onu, avuçlarına almak istiyorlar. Onun yatağında uyumak istiyorlar.
Deniz yosunu gibi koktuğunu söylüyorlar.
Şarkı söyleyip esiyor gece rüzgârı.
Hala 20 yılı aşkın süre önce yazılmış köy okulu şiirini okumak...
...ne acınası!
Sevdim ben onu ve o da bazen beni sevdi...
Kadınlar, onun ağzında bir gül ile seviştiğini hayal ediyor.
Ve onları öptükten sonra, onlardan ilham alarak şiirler yazdığını hayal ediyorlar.
- O, aşkın kralı. - İstiyorum ki...
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Onu tutamadığımı, kaybettiğimi düşünmek...
Yerde yatmanın ne demek olduğunu bilmiyorlar ama hepsi kominist.
Dinlemek uçsuz bucaksız geceyi...
...onsuz daha tenha kalan.
Eğer bir Bolşevik Devrimi yaşasaydık, ilk kaçanlar bunlar olurdu.
Çime düşen çiy gibi...
Neruda'nın dünyadaki en önemli kominist olduğunu söylüyorlar.
Şili Bolşevik Partisinin saygın ve tarihsel berraklığında...
...köylüler ve işçiler birliğine sıkı sıkıya inanmalı.
Su içmeyeceğiz.
Bu baylar çalışıyor. Lütfen götürün bunları.
Teşekkür ederim.
Partinin siyasi komisyonunun aciliyetinden dolayı buradayız.
Sessiz ol!
Size, hükümetin sendika liderlerimizi tutukladıklarını söylememi istediler.
Size şunu da bildirmem istendi...
Şey... Artık saklanmalıyız.
- Ben de mi? - Evet, siz de.
Kesinlikle eminim ki, bu er ya da geç...
- ...çok geçmeden... - Sessizlik, senatörler!
Bu siyasi süreç uygun bir şekilde değerlendirilecek...
...ve faiileri, hak ettikleri unvanları alacaklardır.
Çok teşekkür ederim.
Sessizlik, lütfen!
Şili'de artık ifade özgürlüğü olmayacak. Korkudan uzakta yaşamıyoruz.
6 Ocak 1948 tarihinde...
En yüksek insani amaçlara sadık kaldığım için zulüm gördüm...
...ve Amerika'nın bu özgürlükleri ihlal etmesini kınamak için...
...mahkemeden önce ilk defa oturma eyleminde bulundum.
Bunun olmasını istedi son yer ise...
...burası, Şili'dir.
Bunu neden yapıyorlar? Çünkü koministler çalışmaktan nefret eder.
Kiliseleri ateşe vermeyi tercih ederler. Daha canlı hissettiklerini söylerler.
Şilili aristokratlar zenginliklerini göstermeyi sever.
Ama şair bundan etkilenmemeli. Ne de olsa Paris'in salonlarında bulundu.
Ve bu taşralı taklidi sizi güldürür. Ama öyledir.
Alessandri, iki kere Cumhurbaşkanlığı görevi yaptı. Şimdi ise Senato Başkanı.
Ofisinde, "Şili" yazan bir anahtarı vardır.
Hepimiz, Şilililer, onun kullarıyızdır.
- Başkan ile birlikteydim. Çok üzgündü. - Gerçekten mi? Neden?
Kendisine taraflı iftiralar ile hakaret ettiğini söylüyor.
Niyetim, Başkana olabilecek en büyük zararı vermektir.
Öyleyse koltuğunu bıraktığında bir kitap yaz.
"Hapishane Şiirleri" ya da bunun gibi bir şey olsun.
Berbat bir başlık, Alessandri. Anlamadığın şeyler hakkında konuşma.
Politikada, saygısızlık bir hayranlık biçimidir.
Senden Pisagua hapishanesindeki yoldaşlarımı serbest bırakmanı istiyorum.
Neden benden yapmak istemediğim bir şeyi yapmamı istiyorsun?
Emir almadığını sanıyordum ama şimdilerde hain Gonzales Videla'nın bir uşağısın.
Sözcüklerinize dikkat edin, senatör! İşte bu yüzden onun sorunları var.
Hayır, kominist olduğum için benim sorunlarım var.
Evet, ama aynı zamanda isyanları teşvik etmek...
- Sendikacıları. - Bundan pişmanlık duymuyorum.
Neyden pişmanlık duyarsınız? Bir burjuvaya dönüşmekten mi?
Hainin kampanyasını yapmaktan pişmanlık duyuyorum.
Kendisi için bir şiir yazdı.
Şimdi komik geliyor ama kampanya sırasında...
- Ama bu hainlerin de cazibeleri vardır. - Bundan pişmanlık duymuyorum.
Sahtekar bir popüliste inanan sen ve yandaşların...
...güce o kadar aç kaldınız ki.
İktidar hırsında, ne gibi bir kötülük var?
Artık bizim sıramız. La Moneda'da oturma hakkına sahibiz.
Nasıl yöneteceksiniz?
Sovyet demokrasisinin askerleri, işçileri ve köylüleri ile birlikte.
Tanrı korusun! Damaklar, fındık ve şarap ile kokacak.
Ve sizler de yazım hataları olan yasalar yazacaksınız.
Olabilir. Ama mezarlık siyasi suçlular ile dolu olmayacak.
Senatör, lütfen!
Daima bizi sürgün ederek, kominizmi mağlup edeceklerini düşünüyorlar.
Bizleri hapishaneye atarak. Size bir tavsiye vereyim.
Çözüm, hepimizi öldürmek. Hepimizi öldürün.
Böylece sorunu çözersiniz.
Bunu bir daha söylemeyin. Bazıları deneyebilir.
- Bunu kim yapacak? Siz mi? - Bunu düşüneceğim.
Pablo, Yargıtay fesihini teyit edecektir. Artık ülkeyi terk etmeniz gerekiyor.
Lütfen, beni dinleyin. Anayasal bir yetkiniz olmadan ülkeyi terk ederseniz...
...hukuki durumunuz daha da kötüleşecektir.
- Ama yine de men edileceğim. - Don Pablo, partinin durumu bu.
- Bence Pablo yakalanmalı. - Kesinlikle olmaz.
Tutuklanırsam ya da kanun kaçağı olursam, nasıl daha tehlikeli olabilirim?
- Çıkmaz! - Neler söylüyorsun? Kanun kaçağı.
- Ciddi misin? - Kesinlikle.
O halde kaçmamız gerekecek.
Pablo'yu siyasi bir lider olarak düşünemezsiniz.
O bir yazardır, onun sorumluluğu yazmaktır. Yakalayın ya da öldürün, bunu yapamazsınız.
- Kim beni öldürecek ki? - Tarihe geçmek ister misin, Pablo?
Tarihe geçmek ister.
Peynir deyin! Buraya bakın...
DİRENİŞ.
- Harika. - Bitti.
- Peki ne düşünüyorsun? - Pablo, kendini ver biraz.
- Seni yakalayacaklar. - Hayır. - Ortadan kaybol.
Kaybolabilirim. Ama bir yatağın altına saklanmayacağım.
Bu, vahşi bir kovalamaca olmalı.
Burada devreye ben giriyorum. İçeri girmek zorundayım.
Boş bir sayfadan geliyorum. Siyah mürekkebimi almaya geldim.
İşte hava dolu göğsüyle, hayat dolu polis içeriye giriyor.
Bu taraftan, lütfen.
Başkanımın bir patronu var; ABD Başkanı.
Yerel koministlerin öldürülmesini emredince...
...bu eğitimli maymunlar itaat etmeli.
- Tünaydın, Sayın Başkan. - Tünaydın.
- Baş komiser bu mu? - Evet, efendim.
- Çok memnum oldum. - O zevk bana ait, Sayın Başkan.
Genel Müdür, o da burada. Sinirlendiğinden dolayı seninle konuşmak istedim.
- Kendinize sinirlendiğinize inanamıyorum. - Sen sinirlendin.
Sinirlensen de sinirlenmesen de, ne düşünüyorsun?
Evet, biraz olsun sinirlendiğimi düşünüyorum.
- Neruda'yı tanıyor musun? - Evet, efendim.
- Şiir okur musun? - Bazen.
Bu ülke akıllı komünistlerle dolu. Fransızca konuşuyorlar ve köprü yapmayı seviyorlar.
12 yaşındayken sadece ayakkabısı olan birisinden bahsediyoruz.
Kampanyam sırasında, küçük bir kağıt çıkardı ve on bin proleter, onu duymak için sustu.
Sahip olduğu sesle bir şiir okudu.
Fakat Şilililer, tutuklanan suçluları affetmez.
- Evet, efendim. - Size güvenebilir miyim?
Tabii ki, efendim.
Onu tutuklayacak ve küçük düşüreceksiniz. Sonra bir parti vereceğiz.
Şu anda Başkan, vals oynayacak ya da geceyi piyano çalarak geçirecek.
İzninizle.
Ve sinirle ağlacak.
Teşekkür ederim, sayın Başkan.
Harika bir polisim. Ama ayrıca harika bir sanatçı olabilirim.
Siz söyleyin. İzninizle.
- O, ben miyim? - Hayır.
Ben olmalıyım.
- Ama sadece bir at. - Neden iki tane at alıp kaçmıyoruz ki?
Tabii ki. Binebilir misin?
- Evet. Güneyli olduğumu unuttun galiba. - Ben de binebilirim.
Hadi gidelim.
- Cesaret eder misin? - Birlikte.
Tabii ki.
Birlikte gidelim. Ve sonra her zamanki gibi...
...yalnız gidersin.
- Hadi gidelim. - Hadi gidelim.
Şili'nin bir ada olduğunu ve sıradağların ikinci bir deniz olduğunu söylerler.
Asla yok olmayan dev bir dalga gibi.
Öteki tarafta ise, Arjantin denilen, garip bir biçimde düz bir yer var.
Tarım ve savaş ile birlikte gerçekten yeşik bir ülke.
- Tünaydın. - Tünaydın. - Pasaport lütfen. - Tabii.
İşte burada.
Burada isminizin Ricardo Reyes Basoalto olduğu yazıyor.
Pasaportumda ise Pablo Neruda yazıyor.
- Ama burada "Reyes" yazıyor. - Çünkü "Neruda" sanatçı ismidir.
O, savaşımın adıdır.
İki isminiz varsa ülkeyi terk edemezsiniz.
Diğer tarafta bizi bekliyorlar. Oraya gidebilirim.
Üzgünüm. Kanun böyle. Geri dönün. İyi günler.
İlk ev, ilk evdir.
Neruda, dağlardan gelen ve önderlik eden bir adam.
Ne yerdeki yataklardan ne de temiz banyolarda bulunan birisi.
Buyrun.
Mükemmel.
- Harika. - Yalan söylediğiniz için teşekkür ederim.
En azından Nero gibi yatarak yemek yemeyeceğiz.
Buraya kuyruklu bir piyano koyarız. Pencerenin altına da, bir bilardo masası.
İşte, balo salonu.
- Bu yerin tek sorunun ne olduğunu biliyor musun, Victor? - Nedir?
- Beni burada asla bulamazlar. - Seni bulmalarını mı istiyorsun? - Hayır.
Ama bana yaklaştıklarını hissetmek istiyorum.
Hiçbir şeye dokunmayın.
Zeki Peluchonneau komisyonu, operasyonu Mısır'ın fethi gibi yönetiyor.
Bu ev, Neruda'nın gerçekten çok sevdiği değerli eşyalarla dolu.
Kimse yok.
Ama kimse yok.
Tabii ki, emir geç çıktı.
Şair bu saatte, iğrenç fırında pişmiş yılanbalığı için soğan doğruyor olmalı.
"Kardeşten polise, gel ve benimle doğ."
Özel bir şey yok.
Bütün bunları Callao'nun yerlere kapanmasında görmüştüm.
Bu ev çok güzel.
Korkunç! Çok güzel.
Bir kadın hayvanat bahçesine gider ve asla geri gelmez.
Gri adamlar araştırıyor. Benim gibi kirli adamlar.
Bunu neden okuyorum?
Bu yazarlar asla yüreğe sahibi birer polis memuru olmamışlardır.
Kanunun desteğiyle bir bedene vurmanın nasıl bir şey olduğunu bilmiyorlar.
Cezai hayal gücünün ne kadar harika bir şey olduğunu bilmiyorlar.
Fakat bu önemli değil. Ben buradayım ve Neruda da orada.
O ucuz şair, sözcükleri beklenmedik dizeler halinde yazıyor olmalı
Dört duvar ve bir çatı altında olmalı. Benim gibi.
- Pablo. - Biraz hava alıyorum. - Burada kalamayız!
Pablo, tutuklanma emrini verdiler.
- Şimdi değil, Delia. - Doğru mu? Oku.
- Hadi ama, Pablo. - Oku! En iyi kısmı burası.
- Doğru. - Oku. - Neruda ülkenin her yerinde aranıyor.
Senatör Pablo Neruda'nın tutuklanma emrini çıkartan...
...Bakan Miguel Gonzales Castillo...
- Şairin evinden kaçtığını belirtti. - Bu bir gerçek. - Doğru.
Oscar Peluchonneau komisyonu...
...541 gün hapis cezasına çarptırılan şairin bulunması için...
...300 polisi görevlendirdi.
- 300 polis! - Neruda'nın arkadaşlarının evlerini arıyorlar.
- Çok yakında... - 300 polis!
- Bu büyük bir rakam, değil mi? - Çok fazla hem de, Pablo.
Ve neden bu salaklar peşimden gelmiyorlar?
- Kabalaşma, bağırma. - Arkadaşlarımın evlerine mi giriyorsun?
Ve gelip beni yakalamıyor musun?
- Sen benim arkadaşımsın, değil mi? - Pablo, yarım şişe içtin.
Sorduğum şeyin cevabını bilmek istiyorum.
Eğer arkadaşlarımın evlerini arıyorlarsa buraya gelmeleri gerekmiyor mu?
- Arkadaşım mısın, değil misin? - Kimse burada yaşadığımı bilmiyor!
Yani asla gelmezler! Kimse bilmiyorsa buraya asla gelmezler.
Beni bulamayacaksın. Arkadaşım mısın, değil misin?
Terbiyeli ol ve bağırma.
Olivier, emniyetin kurucusu.
Baş muhafız. En iyilerin en iyisi.
Babam.
Beni tanımak istemedi ama bürokrasi tarafından oğlu olduğumu kanıtladım.
Artık ben de Peluchonneau'yum.
Olivier, Olivier Peluchonneau.
Sağ ol, baba.
- Ne oldu? Hizmetçi gelmedi mi? - Evye sabunu ellerimi mahvediyor.
- Şunların haline bir bakın. - Delia...
- Hijyen bir burjuva değeridir. - Siyasi sebeplerden dolayı evi temizlemiyoruz.
Senatör.
- Her yere yapıştırıyorlar mı? - Evet. Endişelenmeyin, biz söküyoruz.
Sökmeyin! Öyle kalması gerek. Tarihi bir zenginlik, değil mi?
Öyle diyorsanız, senatör.
- Jara... Kimsin sen? - Jara, yeni koruyucuları.
İsmi Alvaro.
Alvaro Jara. Hüzünlü genç bir adam, benim gibi.
- Benim güvenliğimle sen mi ilgileneceksin? - Evet, efendim.
- Ayrıca partiyi de temsil ediyor. - Başka bir kayıp ruh daha.
Sana bir görev vereceğim, Jara.
Kütüphaneye gidip bana bir Keçuva sözlüğü getir.
- Ve "Amerikanın Faunası". - Peki.
- Gizli kitap için gerekli. - El yazması var mı? - Bir taslağı var.
Görmek ister misiniz?
Pek bir şey yok ama... İşte burada, "Evrensel Türkü".
- Otuz şiirin otuz tane kopyası. - Otuz farklı mektupta mı?
- Çalışıyorlar mıydı? - Sadece yazarak değil.
Baksana şuna. Teşekkür ederim! Yayımcı Seventh Cycle.
Neruda seksten, suçtan ve şiddetten hoşlanır.
Polisiye kitapları, peşimde polislerin olduğunu unutturuyor.
Bu unutulamaz.
- Gidiyorum. - Bekle.
- Picasso için. - Kör ressam. - Pekala. Sonra görüşürüz.
Otuz şiir de uçuyor.
Eğer birini bulup yaksam bile, diğer 29 tanesi, 29 Kızıl ele ulaşacak.
Bu sahtekarlık karşısında hiçbir şey yapılamaz.
- Günaydın. - Size nasıl yardımcı olabilirim?
- Başkan ile ir randevumuz vardı. - Neruda'yı tutukladılar mı?
- Hayır. - O halde burada ne yapıyorsunuz?
- Evini aradınız mı? - Tabii ki. - Orada mıydı?
- Hayır. - Nerede olabilir? - Bilmiyoruz. - Bir yerlerde olmalı.
Haklısınız.
İlk karısını arayın.
Her zaman harika bir plan olmalıdır. Dinleyin, bence bunu yapalım.
Ama lütfen Başkan'a şunu söyleyin, durmak bilmeden arıyoruz...
- Hayır, hayır. - Neden? - Çünkü senin çalışanın değilim, bok herif.
Senin "sivil üstünüm" ve sana bu koministi yakalamanı emrediyorum.
- Peki ya yakalarsam? - Nasıl? - Peki ya yakalarsam.
İzninizle.
Üstün sivil mi? Bir sivil asla benim üstüm olamaz.
- Neden giyinmiyorsun? - Ne giyeceğim? - Bilmiyorum, burada kıyafetler var.
- Sandalyede bir giysi var. - Ben bir leydiyim, Pablo.
- Temiz kıyafetler olmadan kalkamam. - Benim de temiz kıyafetlerim yok.
O zaman çıkar.
Buraya gel. Bana bir oğul ver.
Şair, romantik bir şeyler söylemek için çabalıyor.
- Delia, lütfen. - Lütfen ne?
Neyin var?
Yok bir şey! Biraz hava almak istiyorum ama burada sıkıştım kaldım.
O zaman git. Ama seni öldürürler.
Belki attan şu düşüşü sebebiyle Braganza Dükü ölür, İmparator.
Bir balığım da. Pasifik okyanusunda yaşıyorum.
Max Havelaar, teşekkürler.
Benim peşimdeler.
Islak saçlarıyla Çinli bir kız, biliyorum.
Afyon içilen bir yer vardır. Kendi tarafına uzan...
Vajina, vajina...
Gizli, sıcak burası...
Benim peşimdeler!
Zarif Peluchonneau komisyonu, gizli bir görev üzerinde çalışıyor.
Başkanın, Neruda'yı küçük düşürmek için bir planı var.
Bu yüzden Hollandalıyı almaya istasyona geldim.
- Ne? - Neruda'nın karısı mısınız? - Evet.
Bu taraftan.
Her iyi polis kendisini nasıl ve ne zaman feda edeceğini bilir.
Ayrıca bu sarışın, ateşli bir dilber gibiydi.
Onu asla terk etmezdim.
- İspanyolca biliyor musunuz? - Birazcık. - Peki size nasıl davranıldı? - İyi kötü.
Bize röportaj verirseniz bunun çok yardımı olur.
Nasıl terk edildiğinizi biliyorum.
Pablo, sizi hasta kızınızla bir başınıza bıraktı, değil mi?
Pablo'nun bana bir milyon pezo ödemesini istiyorum.
Pablo'nun çok parası var çünkü çok uzun şiirler yazar.
Tabii ki, bu adil. Bundan dolayı gazetecilerle konuşurken...
...doğru kelimeleri kullanın.
- İki eşli. - Bigamo? - İki eşli.
Evet, bigamist. Pablo kadınlara bayılır.
Bu kadın Neruda'yı mahvedecek.
Beni hayal kırıklığına uğratma.
Çoğu kadın, polislerden hoşlanır.
Evlerini temizlemenin ve vurulduklarında giysilerini değiştirmenin hayalini kurarlar.
Cellat kurtunun öpücüğü.
Bunu okuduktan sonra köpeklerin devri gelecek.
Onda şairin bayat, pis kokusunun olması önemli değil.
Bu kalamar terine alışığım.
Seni seviyorum.
Seni nasıl sevdiğimi hayal etme.
Senin için gideceğim bir yol var ve çölün ortasında bir hayvanat bahçesi var.
Oradan kaçanlar sadece bir kıta tuz gördüler.
Ama kimse kaçamaz çünkü hapishanenin müdürü, başarılı bir kurnaz.
İsmi Augusto Pinochet.
- Geliyor musun? - Hayır.
Size neden yardım ettiğimi düşünmem gerek. Sonra görüşürüz.
Bugünün Tanrısı ile yayındayız...
...ve yanımızda Pablo Neruda hakkında bilgi vermesi için...
...eski karısı Bayan Maria Hagenaar var.
Leydi Maria, Pablo Neruda'nın can sıkıcı birisi olduğu doğru mu?
Elimizde halkın görüşünü gösteren bazı posterler var.
Mesela "Hain Neruda", "Kominist Neruda" ve bu tarz şeyler.
- Kim hain? - Bayan...
Bu bir yalan.
O harika bir adamdır.
Bana büyük miktarda borçlu ama o çok güzeldir.
Neruda'nın uyuyuş şeklini severim.
O bir hain değildir.
Neruda yakışıklı birisidir. Hain değildir. O harika bir adamdır...
Böylece entrika dahilerinin stratejisi başarısız oluyor.
Bayan Maria, fırtınanın tanrılarından kaçtı...
Merhaba. Merhaba Şili.
Bu şair, toplumsal bir tehlike ve unutulmaz bir sevgilidir.
Nerede olduğuna dair herhangi bir bilgi ödüllendirilecektir.
Ben, Şili Ulusal Soruşturma Polislerinden, Oscar Peluchonneau.
Bir şarkı arası verelim. Geri döneceğiz.
Barış İçin Entellektüellerin Dünya Cephesi...
...anti-faşist yaratıcıyı tanıtmaktan memnuniyet duyar.
Pablo Picasso!
Bu, arkadaşım Pablo Neruda tarafından gönderilen bir mektup.
Şu anda ise, bir köprü altında ya da bir demiryolu hattında saklanıyor.
Buna rağmen şair, gizlilik içerisinde...
...Şili faşizmine karşı bir direniş örgütlüyör.
Bu bir Latin Amerika devinin ifadesidir...
...ki bu, dünyadaki işçiler için barış yolunu aydınlatıyor.
Sevgilim, ben öldüğümde...
...mezarımda ağlama.
Bana güzel bir şarkı söyle.
Bana "La Sandunga" şarkısını söyle.
Benim için ağlama, hayır.
Çünkü ağlarsan ölürüm.
Ama benim için şarkı söylersen...
...sonsuza dek yaşar ve asla ölmem.
Ama benim için şarkı söylersen...
...sonsuza dek yaşar ve asla ölmem.
Merhaba.
Kesin şu kavgayı! Terbiyeli olun!
- Şişko, söyle! - Senatöre şarkı söylüyorum. - Söylemeye devam et, şişko!
- Bu benim sanatım. - Devam edin!
Ama benim için şarkı söylersen...
...sonsuza dek yaşar ve asla ölmem.
- Selam olsun, Şaire! - Selam olsun.
- Selam olsun, Pablo Neruda'ya! - Teşekkür ederim.
Olanlar için üzgünüm. Bir şiir okuyun. Lütfen.
Bu çok seviyorum, "Bu şiiri okuyabilirim"... Lütfen okuyun.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Onu tutamadığımı...
...kaybettiğimi düşünmek.
Dinlemek uçsuz bucaksız geceyi, onsuz daha tenha kalan.
Ve şiir… Düşer cana...
Alkış!
Bana başka bir dedektif romanı gönderdin, Şair.
Neden?
İyi akşamlar. Polis!
İyi akşamlar.
Burasının benim arka bahçem ve okulum olduğunu nasıl biliyor?
Annem 30 yıl boyunca böyle bir evde tanıştı.
Nerede o? Şu boktan kominist herif!
Birisini çağırmak ister misiniz?
Kızlarımdan birisini istiyor musun, Don Oscar?
Bu kadınların her biri, benim annem.
Ben bir fahişenin, cinsel bir hastalığın çocuğuyum.
Geri dön! Hadi!
Annem, babamın gerçek ismini asla öğrenemedi.
Sarhoşken söylediğinde ise, Muoz, Martinez, Mardones...
Ama gözlerini kapadı ve Peluchonneau komisyonundan şüphelendi.
Sessiz bir beyfendi, tüm polislerin şefi.
Para ödedi mi?
Onun kim olduğunu biliyor musun?
Bir politikacı. Bir kominist.
Onun bir kominist olduğunu bilmiyordum.
Beni burada ne kadar tutacaksın? Yapmam gereken işler var.
Dinle, sadece bir şey söyleyeyim.
Evimizde her gün...
...bu tarzda bir şair bulamıyoruz.
Orada o benimle ve ben de onunla birlikteydim.
İkimizin de aynı olduğunu söyledi.
Şarkı söylerken nasıl hissettiğimi sordu.
Hayal et. Him kimseye paylaşmadığım şeyleri anlattım.
Ona jazz ve klasik müzik sevdiğimi söyledim. Ve şunu ekledim...
Johann Sebastian Bach'tan "menuet" sevdiğimi söyledim.
Şarkı söylediğimde çok heyecanlanmıştı.
Benim bir sanat çalışanı olduğumu söyledi.
Onun gibi bir sanatçı, hem de eşit şekilde.
Ve aniden, o...
Çok güzel bir şiir okudu. Uzunca.
Ellerini dizlerime koydu ve elleri çok sıcaktı.
Ve tam şuradan bana konuştu.
Yavaşça.
Sanatçıdan sanatçıya, anlıyor musunuz?
Erkekten erkeğe. İnsana saygı göstererek.
Ama senin gibi bir köpek asla anlayamaz...
- Victor nerede? - Bilmiyorum. - Nasıl bilmezsin? - Don Pablo...
Dün gece yürüyüşe mi çıktın?
- Hayır. - Yürüyüşe mi çıktın? - Hayır.
- Daha fazla içki gerekiyor mu? - Kim olduğunu sanıyorsun?
Burada kalın ve hiçbir yere gitmeyin. Eğer dışarı çıkarsanız yakalanırsınız...
Kıyafetlerinizi yırtıp atarlar ve...
...önden ve arkadan fotoğraflarınız çekip Fransa'ya gönderirler.
Her yere yapıştırırlar, hatta uçurtmalara bile takarlar. Durum berbat hale gelecektir.
İyi fikirler, hepsi.
Kızıllar, şiddetin dilini çok iyi bilir.
Kimse beni yakalamayacak, bunu öğrenin!
Bütüm Şili benim peşimde ve hiç kimse beni yakalayamayacak!
Bir erkek gibi davranmayı öğren, ufaklık! Erkek kıyafetleri giy!
Bıyık bırak, bir silah al kendine. Bilmiyorum! Bana saygı göstermeyi öğren!
Kendisini ne sanıyor o?
Sakin ol, canım.
Şarkı söyleyen insanlar buldular burada.
Görev ve sevgi ile birleşen bir insanı.
Ve düştü yere sıska bir çocuk, bayrağıyla.
Ve gülümseyen genç adam yuvarlandı kızın yanına, yara bere içinde.
Ölüler adına, ölülerimiz adına...
"Ceza istiyorum!" ifadesini, her cümle sonrasına yaz.
EVRENSEL TÜRKÜ
Ölüler adına, ölülerimiz adına... Ceza istiyorum!
Memelekete kan sıçratanlara... Ceza istiyorum!
Bu ölüm emrini veren cellatlar için... Ceza istiyorum!
Suçun üstünde yükselen hain için...
Ceza istiyorum!
Izdırap emrini veren kimse için...
Ceza istiyorum!
Bu suçu savunanlar için, ceza istiyorum!
Kanla yıkanan ellerini, bana uzatmalarını istemiyorum.
Ceza istiyorum!
Onları evlerinde, rahat ve elçi olsunlar diye değil.
Onları burada, bu yerde suçlu ve hüküm giymiş olarak görmek istiyorum.
Ceza istiyorum!
Teşekkürler, teşekkür ederim.
- Buyur, dostum. - Teşekkür ederim, yoldaş. - Rica ederim. - Affedersiniz.
- Üzgünüm, sizi rahatsız etmek istemiyorum. - İsmin nedir? - Silvia.
- Size bir öpücük verebilir miyim? - Evet. Tabii ki, Silvia.
Bayan...
- Bağışlayın. - Kitabını bu partide imzalattığını söyleme.
Biz burada değiliz.
Güvenilir biriyimdir.
14 yaşından beri bir militanım.
Ancak senatörün bu kadar endişelenmesine gerek yok.
- Öyle mi? Neden? - İzninizle.
Burada, bu partideyseniz ve şiir okuyorsanız...
"Yer, bla bla la..." "Aşk, bebeğim..."
"Ceza, bla bla bla..."
Bence bunun anlamı...
...hükümetin sizi tutuklamak istememesidir.
Tutuklarlarsa uluslararası bir soruna dönüşür.
- Hanımefendi, yeter. - Çünkü siyasi bir durum.
Hükümet onu takip edebilmek ile ilgileniyor, tutuklamakla değil.
Asla.
- Senatör, senin ve benim gibi bir kominist. - Evet ama özel bir koruması var.
Buna kadeh kaldırırım. Çünkü hepimizin, senatörün...
...insanların acılarıyla ilgili yazıp durduğu şiirlere ihtiyacımız var.
Hanımefendi, o partinin önderliğinde korunuyor.
Ne bilmek istiyorum, biliyor musunuz? Dinleyin...
Kominizm geldiğinde herkes onun gibi mi olacak?
Yoksa herkes benim gibi mi olacak?
11 yaşımdan beri...
...burjuvazinin pisliğini temizliyorum.
Herkes benim gibi olacak.
Yatakta yiyeceğiz, mutfakta sevişeceğiz.
Bunun için mücadele ediyoruz, yoldaş!
Bogota'da Morinigo, Trujillo...
...Gonzales Videla, Somoza, Dutra ile buluştular ve alkışlandılar.
"Sen, genç Amerikalı, onları tanımıyorsun..."
Bekle... Peki ya diğer sesinle okursan?
- Ne sesi? - Bir şiir gibi, Pablo.
"Sen, genç Amerikalı, onları tanımıyorsun..."
Onlar gökyüzümüzün karanlık vampirleridir.
Kanatlarının gölgeleri acıdır.
Pranga, işkence, ölüm, nefret..."
- Bitirdiniz mi? - Evet, evet.
- Nereye gidiyoruz? - Valparaiso. - Teşekkürler.
Senatörün bir tüccar Çin gemisini beklemesi gerekiyor.
- Ve... - Delia, gemide kadına izin vermiyorlar.
Aşkım...
Pekala, sevgilim.
İzninizle.
Güzel... Sonra konuşuruz.
- İyi yolculuklar. - Teşekkür ederim, Victor.
Aşkım...
Ağlamayacağım.
İyi bir polis onu, kaçağın evine kadar takip eder.
Ama ben kötü bir polisim.
Şüphelilerin fısıldayarak veya bağırarak itiraf etmeleri hoşuma gidiyor.
Çık kardeş, benimle doğmaya gel.
Ver elini, yayılmış ağrının en derin yerinden.
Kaya diplerinden dönecek değilsin...
Ve yeraltı çağlarından.
Geri dönmeyecek, taş kesilmiş sesin.
Ve gözlerin, oyuk gözlerin...
Burasıydı işkenceye tutulduğum yer.
Işık vermiyor diye mücevher.
Deyin bana, taşın ve tanenin vaktinde verdiğini.
Ölü ağzınızla, konuşmaya geldim.
"Kaplanların gömüldüğü, bir nehir gibi.
Koyun gibi ağlayayım saatlerce, günlerce, yıllarca.
Kör çağlarca, yıldız yüzyıllarınca.
Tuhaf bir şekilde, sana inanıyorum. İnanıyorum.
Bundan memnunum. İlk söylediğim şey, "Pablo mahkemeye gidersen kazanırsın."
O halde onu birlikte yakalayalım.
Ama nerede olduğunu bilmiyorum, bana hiçbir şey söylemezler.
- Neden? - Şilili olmadığım için bana güvenmiyorlar.
- Anlıyorum. - İletişim halinde kalalım, belki bir şeyler öğrenirim.
Evet, bekle. Neruda'nın Şili'den ayrıldığını öğrendik.
- Gerçekten mi? - Evet, ayrılmış. - İnanılır gibi değil!
- Neden? - Çünkü sınırları gözetliyorsunuz.
- Hala Şili'de olduğunu mu düşünüyorsun? - Hayır, sınır dışına çıkmış olmalı.
- Valparaiso'ya gideceğim. - Hayır. Neden?
Onun ayrıldığını gören var mı, diye.
- Bence Neruda hala Şili'de. - Az önce sınır dışında olduğunu söyledin.
Hayır. Onun gemi ile kaçtığını söylediniz.
Bu, fısıltı şeklinde itiraf almanın iyi bir örneği.
Polisin sağduyusu, İspanyol aptallığından üstün gelir.
- Pencereden dışarı baktığınızda en çok ne görüyorsunuz? - İnsanları.
- Bu ipek mi? - Hayır. - Peki nedir?
Bir denizci, 12 şişe şarap karşılığında kıyafetini verdi.
İyi takas.
Şair, adil olmayan bir takası her zaman beğenir.
Bir denizci gibi davranmama gerek var mı?
Hayır. Orta Amerika'dan gelen zengin, eksantrik bir adam ol.
Ekvator'dan veya Meksika'dan gelmiş birisi.
- Şilili olması gerekiyor mu? - Bu kıyafetlerle mi? Şüpheliyim.
Göbeğinizi içinize çekmeyin. Serbest bırakın.
- Şimdi? - Nefesini bırak.
Böyle.
- Sırrımı kimseye söyleme. - Endişelenmeyin. Kimsenin umrunda değil.
Mücehverler ve kadehlerle dolu Vina del Mar'da dans etti.
Ancak kara gözler, karanlık geceyi gözetlerken...
Ancak sizi kucaklayan adam çölde dikiliyor.
Deniz kenarına yakın bir yerde, ölümün harap ettiğin dünyada.
Her insan acılarıyla birlikte...
Don Pablo?
Bayım!
Üzgünüm, hiçbir şeyim yok.
Zeki bir polis, Asyalıların kokusunu alır.
Yakınlarda.
Neredeydin? Bizi buldular. Gidelim.
Henüz değil. Kaybolduk.
Neredeyiz?
- İyi bir fikir olduğunu söylemiştim. - Yine de ilginçti.
İyi yazmak için nasıl silmen gerektiğini bilmelisin.
Bu zulümde korkulacak bir şey yok.
Bunu neden okuyorum.
Romanın ne anlattığını bilmek istiyorum.
Şair, dünyayı hayal ettiklerini düşündüğü sanatsal ruhların ateşine sahiptir.
Sinekler. Yine bir sinek sürüsü.
Nedir bu? Kızıl Ordunun son dayanağı mı?
Burada.
Sıradan küçük adam.
Neredeyse her gece Başkan, çocuklar gibi uyur.
Ancak yatmadan önce salyangoz yediğin zaman Neruda ile ilgili rüya görüyor olmalısın.
- Senatör! - Bir tur daha atalım.
- Yeter, senatör! - Hadi be!
İşte buradayız, Gabriel Gonzales! Seni bok herif!
- Pablo. - Jorge, nasılsın?
Seni Şili'den çıkartmamız bir plan gerek.
- Parti biliyor mu? - Tabii ki, biliyor. - Genel Sekreter de aynı fikirde.
Gidiyorum.
Hayır, bir şeyler iç.
- Hayır, teşekkürler. - Yiyecek bir şey istemez misin?
- Yarın görüşür müyüz? - Sanmıyorum. - Neden?
Partiden, ayrılmama izin vermelerini isteyeceğim.
- Aptal olma, Jara... - Lütfen.
Güneye doğru olan bu kaçış çok riskli görünüyor.
- Sen bu memleketin adamı değilsin. - Bu, partinin fikriydi.
Ama karar size kalmıştı.
- Kabul ettiniz mi, etmediniz mi? - Çoktan kabul ettim.
- Neden onun söylediklerini dinlemiyorsun? - Hayatımla ilgili ne yaptığımı biliyorum.
Hepsi yakalandı ama ben...
Kral olduğumu mu sanıyorsun? Hala ne bekliyorsun?
- Bu durumda kal. - Kalamam. Kalamam, kaçmalıyım.
Büyük bir kaçış istiyorsunuz.
Değil mi?
O lanet olası faşistlerin oyununa gelmeyeceğim.
En korkunç kabusları olacağım. Bunun için, popüler bir dev olmalıyım.
- Bunu yapamazsınız. - Yaptım bile. - Bunu yapamazsınız.
Aziz olmak için, bu kovalamacayı bir bahane olarak kullandığınızı söyler misiniz?
Bizim asla önleyemediğimiz bir aziz. Böylece yaşamaktan ve acı çekmekten hoşlanırız.
Ama bizi gerçekten öldürüyorlar.
Sizden sadece biraz daha alçak gönüllü olmanızı istiyorum.
Yolculuğunuzda iyi şanlar dilerim.
- Neyin var senin? - Ne gibi?
Hayatınla ilgili ne yaptığını biliyor musun?
- Delia, lütfen. - İnsanlar fark edecektir. - Neyi?
- Buradaki sanatçını ben olduğumu. - Hayır, sanatçı benim! - Benim!
- Burada sanatçı olan benim! - Hiçbir şeysin, Pablo.
- Bir dev olmakla ilgili hikayeye ne oldu? - Neyse ne, benim için öyle.
- Bilmiyor musun? - Lütfen, Pablo.
Bu hoşuna gitmediyse o kapıdan çıkıp git. Kimse seni yakalamaya çalışmıyor.
Neyin var senin? Beni boğuyorsun, rahatsız etme artık!
Bana baksana. Bir prens gibiydim ve bundan vazgeçmemi sağladın.
Elbette gideceğim. Sensiz gideceğim.
Beni tutukladıklarında, senin Başkan olmak istediğini söyleyeceğim.
Seni yakalayacaklar ve öldürecekler. Ve ben de mutlu olacağım.
Sonra bir nehrin kıyısına vuracağım.
Kendini öldürebilirsin. İstersen kendini öldürebilirsin.
Böylece 20 yıl boyunca senin hakkında yazarım.
- Antonio Ruiz Lagorreta. - Ornit'in oğlu.
Ant, seninle birlikte öleceğimi düşünürdüm. Bana her şeyi verdin.
Sensiz, hiçbir şey olamazdım. Kominist dahi olmazdım.
- Ne? - Bu yolunda giderse, kurtulursam...
Ayrılalım.
Burada kalmaktan endişelenmiyorum ama seni düşünüyorum.
Yazmak seni üzüyor. Kafanı ellerinin içine gömmüşsün...
Seninle olmak çok güzeldi.
- Ağaçları olan bir semtte yaşamak gibi bir şey. - Ant...
Küçük Ant ne yapacağını bilmiyordu.
Kollarının gücünü ve zihninin berraklığını düşündü.
Ve Pablo'nun bir 40 yıl daha yaşayacağını fark etti.
Sadece bir dakikalığına kızıl atları gördü.
- Affedersiniz. - Gelebilirsiniz. - Teşekkür ederim.
- Yürüyüşe mi çıktınız? - Hayır. - Nedir öyleyse?
Bu, Şili Ulusal Polis Deparmanı tarafından çıkartılan bir tutuklama emri.
- Hayır ama... - Hayır. - Hayır. - Hayır.
Ölecek bir insanım. Tutuklanacak birisi değilim.
- O nerede? - Burada değil. - Nerede?
Anlamıyorsunuz, değil mi?
- Hiçbir şey anlamıyorsunuz. - Ne?
Bu kurguda, hepimiz kahramanın etrafında dönüyoruz.
- Ne gibi? - Örneğin kitaplar. Mesela bu...
Bu okuduğunuz.
LANETLİ MELEK
Burada bir kovalayan, bir kaçan, bir başkan ve bir yardımcı var.
Hayır ama... Ben yardımcı karakter değilim.
Senin neden öldürmediğini sanıyorsun?
- Neden sen öldürmüyorsun? - Bekli öldürür. Her gün atış tatbikatı yapıyor.
Hayır, yapamazsın. Değil mi?
Hayır, tabii ki de. Onu güneye kadar kovalamanı istiyor. Gidecek misin?
İyi misiniz? Size zarar verdi mi? Vurdu mu?
Hayır, benden sana şu mesajı iletmemi istedi.
- İstiyorsan seni öldürebilirim. - Bunu ben yapamazdım.
- Elbette ben yapabilirim. - Hayır. - Evet.
- Hayır! - Kesinlikle! - Bunu çok uzun zaman önce yazdı.
Hiç sıkılmış bir mahkum gördün mü?
Kafasının içerisinde, büyüleyici bir roman yazıyor.
Seni o yarattı, Truva polisini.
Beni o yarattı, anlamsız kadını. Kendisini yazdı.
Ahlaksız bir kaçağı.
Söyledikleriniz birer modern saçmalık.
Altından bir kuzu gibi.
- Yazım şekli hoşuna gitmiyor mu? - Beğeniyorum.
- Memleket ve aşk hakkında sadece onun mu düşündüğünü sanıyorsunuz? - Hayır.
Dedektiflerin onu takip ettiğini, çıplak kadınları düşünüyor...
Kendini düşünerek seni yarattı.
Seni, evini, onun şiirlerini okurkenki halini.
Aynanın karşısındaki seni.
Müziğimize dalmış eğlencemizi izlerken...
...seni yarattı.
Boş gözlerle kapalı bir arabada.
Geceleyin bir köpek, gündüz vakitleri bir kuş gibi.
Casusluğunu, bekleyişi yarattı.
Seni tutkulu, öfkeli bir casus olarak yarattı.
Asla anlamayacağın şeyleri...
...ucuz fikirleri ve sözleri dinlemeni.
Hayattan 100 metre uzakta.
Güçsüz. Kırılgan.
Seni, hayali bir sınırın koruyucusu olarak yarattı.
Onu düşünürkenki halini düşünüyor.
Tüm dedektifler aşık.
Tüm dedektif romanlarında, yataktalar.
Doğru. İyi yazıyor.
Beni yarattı. Ama ben...
Sizi tuttum. Ve bu sarılma sayesinde onu hapishaneye atacağım.
Onun uyumasını ve rüya görmesini sağlayacağım.
- Ve onun göğsünde bitivereceğim. - Sonra onun peşine düşeceksin.
Onun peşine düşeceksin ve onu tutuklayacaksın.
Ya da bu, insanlık tarihinde yerini almayacak.
- Ben kurgu muyum? - Evet.
Ve sen, sen de kurgu musun? - Hayır.
Ben gerçek ve ebediyim.
İzninizle.
Yardımcı karakter? Ben mi?
Hayır. Hayır, efendim. Çünkü sizi yakalayacağım.
Umarım haklısındır.
Arabayı durdur.
- Patron geliyor. - Teşekkürler, Manuel.
- Onu tanıyor musun? - Evet. - Benim patronum, bu yerin sahibi.
- Yürüyerek devam etmemiz gerekiyor. - Her şeyi biliyor mu? Polisleri arayabilir.
- Ne zaman at üstünde gideceğiz? - Daha var.
Koca bir domuzu yiyebilirim.
İyi akşamlar, Don Ricardo. İyi akşamlar, hanımefendi.
- Bu Antonio. - Nasılsınız, efendim?
İyi akşamlar.
Evet, peki?
Beni evinizde misafir edebilir misiniz, bilmek istiyorum.
- Elbette patrona bahsetmeyeceksiniz. - Birisini mi öldürdün? - Hayır.
Evet, yazarak. Her zaman yazarım.
Neruda yıllarca aynı yanmış toprağı yedi.
Bu yatağı seviyor olmalı.
Kızını kucaklayarak orada mutlu bir şekilde uyurdu.
Şu anda, sadece beni tutmanı istiyorum.
- Efendim. - Tünaydın.
- Kayıp mı oldunuz? - Hayır. Şeyi daha bitirmedim...
Şeyi nereden bulabileceğimi biliyor musunuz?
Bakın. Gördüğünüz bu motosiklet sizin için.
Son nesil araç, Alman malı.
Sizi patrona götüreyim, onda benzin var.
Benzine ihtiyacım yok. At lazım.
İki at.
Çok tehlikeli bir suçluyu takip ediyorum.
- Peki motosiklet, onu satabilir miyim? - Tabii ki.
Tabii ki. Onlar, benimle geldikleri sürece satabilirsin.
Bu çok heyecan verici olabilir.
Merhaba? Başkan? Sayın Başkan?
Evet, ben Peluchonneau. Evet. Senatör Neruda'yı tutukladık.
Hadi, çabuk! Patron geliyor.
Dominguez. Ülkesinde kapitalizmi icat eden feodal bir lord.
Arjantin'den kaçak mal getirmesi için dağdan geçen gizli bir yolu var.
Merhaba, efendim. Ben bay Monsalve, Mapuçe şefiyim.
Bu insanlardan korkuyoruz. Yoruldunuz mu, bay Ruiz?
Ona, Bay Ruiz diye seslenirim
Ben Pedro Dominguez, buranın sahibiyim.
Cumhurbaşkanı adına vatan hainliğinden dolayı onu tutuklayacağım.
- Şanslısın ki bugün günümdeyim. - Gününde misin? - Evet.
- Beni tutuklatacak mısın? - Hayır, yardım edeceğim.
Dağ sırtını geçeceğiz. Çoğu insan orada ölür. Sana yardım edeceğim.
Vergi ödemek istemezsin.
Seçtiğiniz bu Başkan'dan rahatsızlık duyuyorum.
Devletin özgürlük düşmanı olduğunu düşünüyor.
Peki bana neden yardım edeceksin?
Evet. Çünkü bu, polisi aramaktan daha eğlenceli.
- Daha mı eğlenceli? - Evet, daha eğlenceli.
Omuzlarının üstünde ve ruhunda, Cumhuriyetin geleceği dikilecek.
Bir milyoner, her zaman yasalardan daha akıllıdır.
Patron.
Senatörün peşindeki bir polis memuru burada.
- Ona gizli yolu göstermemizi istiyor. - Neye benziyor?
Biraz kaba, yarı aptal.
Araucania bölgesi Tapınağı olmayan bir yer.
Ağaçlar ve soğuk.
Bir Mapuche devriyesi geldiğinde fetihçilerin ağladığı söylenir.
Mağriplilerden daha çok Kızılderililerden korkarlardı.
Şimdi burası, bir barış memleketi. İşin ve toprağın memleketi.
Şair, bu konuda yazıyor. Yoksulların acıları, ona ilham veriyor.
Pablo!
Saklan! Saklan!
Pablo...
Seni görüyorum.
Nefesini hissediyorum.
Ortadaki, şişman olan.
Ben soldan, sen de sağdan ilerle.
Atın kafasına ateş edeceğim, böylece kısa sürede ölür.
Sonra sen gelir ve yakalarsın.
Çok etkileyici olacak.
- Ateş etmeyeceklerini mi düşünüyorsun? - Ateş etmeyecekler.
Çünkü hayvanlar korkup kaçacaktır. Zincirleme bir reaksiyon olacak.
Bu sırada... Ben ileri atılacağım.
Polis olmak iyi bir şey, değil mi? Peki, gidelim.
Üzgünüm, efendim.
Hain Gonzalez Videla, boktan herif benim ve buraya kadar geldim.
Ben... Sıska, kemikleri çıkmış...
Bu beyaz yatakta, son aylarıma kadeh kaldırıyorum.
Sadece bir kurşunum var, tutkulu yaban domuzu.
Ama endişelenme. Soğuktan hissetmeyeceksin.
Pablo!
Neden bana oğru geliyor? Korkmuyor mu?
Pablo, nereye gidiyorsun?
Ama merak ediyor.
Pablo, geri gel. Pablo!
Beni görmek istiyor. Hikayesinin sonunu nasıl görmek istemesin ki?
Nereye gidiyorsun, dostum.
Bana sarıldı.
Benimle konuştu. Ve benimle dans etti.
Rehberi takip ettim ama nasıl uçulacağını bilmiyorum.
Çok uzaktayım. Ancak dünyanın dibine geri dönebilirim.
Bir Peluchonneau olduğuma inanarak yaşadım. Bir polis üniformasının oğlu.
Ama şimdi... Belki bir Neruda'ydım.
Halkın bir oğlu.
Belki de babam, kirli suratıyla dizlerinin üzerinde yaşadı.
Belki dört lira topladı da, terli avuçlarımın içine koydu.
Belki buğdayın bir oğluyum.
Milyonlarca siyah noktanın arasında başka bir siyah nokta var.
Ama ölmek için beyaz noktaya gidiyorum çünkü kimse şaire zulmetmedi.
Başka kimse, onu karların ortasında dehşete düşürmedi.
Başka kimse, onu pişman hissettirmedi. Başka kimse, ona yolculuğunda eşlik etmedi.
Beni yardımcı karakter yapmasının, beni yazmasının bir önemi yok.
Ben de kendimi yazdım. Berbat bir şekile.
Hayat olmaksızın kendimi yarattım. Tek başıma, aşk olmadan.
Ama şair öfkeyle yarattı. Rüzgar dolu.
Bana muhteşem bir ölüm yazdı. Bir polis ölümü.
Yavaşça, soğukta.
Kızıl detaylarla. Müzikle.
Hayvanlarla. Ağaçlarla.
Şiirlerle.
Onu tanıyor musun?
Hayır...
Evet. Evet, tanıyorum.
O, peşimdeki komiserdi. Kovalayanım.
Üniformalı hayaletim.
Onun hakkında ve o da benim hakkımda rüya görürdük.
Sırrımı bilerek, beni gözetlerdi.
Ne yazdığına bir baksana, memur.
Atları ve karları yazdın. Beni göğe kaldırdın.
Şimdi soğuğu dahi hissetmiyorsun.
Onu almamız gerek.
Katırcılara haber verin.
Bu atın kalp atışını hissediyorum.
Kendi kalp atışımı da hissediyorum. Çünkü beni öldürmediler.
Kafama vurarak beni öldürmediler.
- Nefes alıyor mu? - Hayır.
Bay Picasso, bize ne olduğunu anlatın.
Neredeyse 2 yıldır...
...Neruda, Şili'deki gizlice yürütülen direnişe yön verdi.
Polisler onu dağlara kadar kovaladı.
Ancak şair And dağlarını aştı, karların içinde kayboldu ve cennete geldi.
- Bay Neruda, saklanırken yazıyor muydunuz? - Affedersiniz?
Siyasi figürünüzün, şiirlerinizin önüne geçeceğinden korkuyor musunuz?
Hayır. Korkmuyorum.
Şöyle oldu ki...
...bazen kendimi karda donuyormuşum gibi gissediyorum.
Hayal ediyorum, bunu hayal ediyorum.
- Soğuktan ölmeyi mi? - Hayır, tek kurşunla ölmeyi.
Beni öldürmek üzere olan bir adam vardı.
- Hala sizin peşinizde mi? - Mümkün.
- Kimdir? - Bir polis, bayan.
Belki de etrafta bizi izliyordur.
Hiç kimse varlığımı bilmeyecek.
İsmimi söyle. Söyle!
İsmimi söyle.
İsmimi söyle!
İsmi Oscar'dı.
Oscar Peluchonneau.
- Söyledin! - Peluchonneau.
İsmimi söyledin!
Not edin; Peluchonneau.
Yardımcı bir karakter değilim.
Memleketimdeki çoğu erkek hapishanede...
...işkence gördüler, sürgün edildiler. Ben de onlardan biriyim.
Çünkü her zaman onlarla birlikte bir mahkumum.
Bütün bunları neden yaptı? Sizler için.
Şair onlara, hayatlarını önemli kılmak için sözcüklerini verdi.
Zor olan hayatlarını.
Bu sözcükler, korkunç rüyalarına sebep oldu.
İşte bunları bu yüzden yaptı, onlar konuşabilsin diye.
Zaten tarih tarafından ezilmiş olanlar diye alıntılanabilirler.
Peri masallarını, aşk şiirlerini hatırlamıyorlar.
Tanınmaz haldeki şiirler... Hayali bir geleceğin şiirleri.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Harika!
Neruda, beni ölümsüz yaptı. Sanatı, bana bir hayat verdi.
Kağıttaydım...
...ve şimdi canım var.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Çeviri: Baa Flu